Η ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ
Γράφει η Νότα Κυμοθόη
Το να δυναμώνεις μια άσχημη πλευρά της ζωής με θετικά ή αρνητικά σχόλια, προσφέρει ενέργεια. Οι περισσότεροι που ασχολούνται με εναλλακτικές θεραπείες το γνωρίζουν αρκετά καλά. Στην τέχνη η αποδόμηση έχει δημιουργήσει μια σειρά από παρατράγουδα, που περνούν στην κοινή γνώμη πιο εύκολα. Δεν επιθυμώ να σχολιάσω ονομαστικά κανέναν και καμία, απλά εκφράζω μια άποψη όχι ηθικολογώντας, αλλά προσβεβλημένη ως άνθρωπος για τρόπους έκφρασης οπού δημοσίως έχουν ακροαματικότητα. Αυτό οφείλεται σε άτομα οπού δια αμοιβής εξαιρετικής προβάλουν το θέαμα.
Τα παραμύθια, διηγήσεις ή αφηγήσεις λαϊκές πέρασαν μέσα από τους λαούς κι έφτασαν στις ημέρες μας να έχουν μια απήχηση στο κοινό μέσω διδασκαλίας και παρουσιάσεως επί αμοιβής χρηματικής ή όχι από ομάδες κερδοσκοπίας, οπού τα διδάσκουν στους ενδιαφερόμενους.
Παρακολουθώντας χρόνια αυτή την εξέλιξη, γνώρισα ανθρώπους εξαιρετικούς αλλά και φιλόδοξους "κλεφταράδες" οπού με αφορμή το παραμύθι, σοδομίζουν αξίες, ιερά και όσια...
Το ανθρώπινο σώμα δεν αποτελεί ένα απλό κινούμενο αντικείμενο. Περικλείει Νου κι αυτός το κατευθύνει. Αυτός λοιπόν ο Νους δημιουργεί και στους καλλιτέχνες τις ιδέες κι απόψεις περί έκφρασης της ...τέχνης τους.
Η έκφραση είναι ιδέα κι άποψη του δημιουργού. Είτε αυτή εκδηλώνεται με έργα ζωγραφικής, γλυπτικής ή συγγραφής ή ακόμα και θεατρικές παραστάσεις. Ο ηθοποιός που υποδύεται έναν ρόλο, ταυτίζεται με αυτόν για να τον αποδώσει καλύτερα. Ο τρόπος έκφρασης επί σκηνής, εκφράζει όλο εκείνο το υλικό τέχνης οπού σε μια θεατρική παράσταση προσφέρεται στο κοινό για να πει αυτά, οπού υπάρχουν στην κοινωνία ή δεν υπάρχουν...
Αλλά η αποδόμηση των παραμυθιών σε τι στοχεύει;
