ΓΝΩΜΗ

ΓΝΩΜΗ

"ΑΓΕΙ ΔΕ ΠΡΟΣ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑΝ ΧΡΟΝΟΣ"
Μένανδρος

Μεταφέρει προς το φως την αλήθεια ο χρόνος
(Απόδοση Νότα Κυμοθόη)

Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

Ε Γράφει η Νότα Κυμοθόη

Ε
Γράφει η Νότα Κυμοθόη

Και καθώς αλλάζουν οι καιροί με μια ενέργεια γοργή, κάποιοι νομίζουν πως γνωρίζουν την αλήθεια, της γνώσης των αρχαίων Μυστών, οπού με ιερές τελετές είχαν δημιουργήσει σχέσεις δυνατές...
Δίχως ν΄αμφισβητώ γνώσεις κάποιων, απλά θέτω το ερώτημα, οπού κι αυτό μέσα του κλείνει απορία "ιερή"...
Γιατί... αν...η γνώση των αρχαίων Μυστών, σε κάποιους έχει φανερωθεί, υποχρέωση έχουν "ιερή", η γνώση αυτή να διαδοθεί...για να διασωθεί, μέσα από αυτήν την εποχή. Μια εποχή, οπού έξυπνα γεννιούνται τα παιδιά κι ας μην είναι όλα, απ΄ των...αρχαίων Ελλήνων τη γενιά. Το DNA μπορεί όλες τις πληροφορίες μέσα του να κουβαλά, αλλά η γνώση όταν γίνεται αυτοσκοπός σε κάποιων την πορεία, είναι πραγματική ...μαγεία!!!
Κι αναρωτήθηκα πολλές φορές, αν η γνώση κουβαλά ρατσιστικές διαφορές...
Ανάμεσα σε ανθρώπους, καθώς πορεύομαι και ζω σε χώρες με διαφορετική κουλτούρα και πολιτισμό, συνειδητοποιώ πως οι άνθρωποι τη γνώση μεταδίδουν, για το ανώτερο καλό!!! Καλό δικό τους και των άλλων!..Κι αυτό είναι "ιερό" κι "ανώτερο" καλό, γιατί ανάλογα το νου του καθενός, προσλαμβάνει αυτό, οπού κατανοεί...
Ε λοιπόν, για μια εποχή οπού έχει έρθει και γοργά προχωρά κι ας μη το έχουν οι περισσότεροι αντιληφθεί. Μελάνι απλώθηκε πολύ σε χαρτιά. Φαιά ουσία δαπανήθηκε αρκετή σε αίθουσες με ομιλίες, σεμινάρια και διδασκαλίες για ελάχιστους ομάδας και...ελάχιστοι έχουν κατανοήσει αυτό το Ε τι πληροφορίες κουβαλά...
Οι Έλληνες στην καταγωγή με χαρτί απογραφής υπηκοότητας ελληνικής, αισθάνονται υπερήφανοι γι΄ αυτήν κι άλλοι ακόμα προσπαθούν για την Ελληνικότητα πολλά να πουν. Πόσοι όμως έχουν τη γνώση ή μάλλον τη Μύηση την Ιερή, μαζί και το "χρίσμα Αρχαίου Ιερέως" ώστε να περάσουν το μήνυμα της γνώσης και όλα όσα ως "κωδικός" ή ως "προφητεία" όπως λέγεται στις ημέρες μας, αυτό το Ε όπου στο παρελθόν έχει φανερωθεί και αληθεύει σε παρόν;

Αν λοιπόν, γνώριζαν σήμερα οι μελετητές, πως οι όσοι λάμβαναν μέρος σε ιερές αρχαίες τελετές, αποτελούσαν συνδετικό κρίκο ενότητας της περιοχής τους ή της πόλεως καταγωγής τους με το ιερό του Θεού λατρείας οπού συμμετείχαν τελετουργικά, θα είχε ξεκαθαρίσει το όλο τοπίο. Διότι η συμμετοχή τους χαρασσόταν και ταυτιζόταν στη λατρεία του Θεού με ένα Ε. Το ένα σημείο φανέρωνε την ατομική του παρουσία στην τελετή, το άλλο την πόλη ή τόπο καταγωγής του συμμετέχοντος και το μεσαίο της γραμμής, την ένωσή του με το Ιερό του Θεού τελετουργικής του Μύησης!!! Οι όσοι έφεραν το αρχαίο σημείο Ε είχαν την ιερή Μύηση του Δέντρου της Ζωής κι ήταν Ιεροί Μύστες που έδιδαν Μύηση στους άλλους!!! Η Μύηση ήταν κωδικοποιημένη και Ιερή με τελετουργικό, οπού λάμβαναν μόνον οι ικανοί και μετά από ιερές νηστείες, ιερές προσευχές σε διάφορα ιερά επί σειρά ετών...Αποτελούσε δε αυτό έναν Συμπαντικό Ιερό Σύνδεσμο, μεταξύ των Μυημένων και υπήρχε ο Αρχιερεύς Όλων σε θρόνο Ιερό!!!Αποτελούσε δηλαδή η Μύηση έναν ιερό κώδικα μιας μοναδικής και Συμπαντικής Ιερής Μήτρας, που ήταν ο σύνδεσμος όλων!!!Υπήρχε ο όρκος της σιωπής, τον οποίο έδιδαν και ουδείς είχε το δικαίωμα να παραβιάσει, μήτε να φανερώσει...
Οι Φωκείς=αυτοί που κρατούσαν τους φώκους, δηλαδή τα κλαδιά δέντρου αναμμένα για να περνούν οι προσκυνητές πηγαίνοντας στο Μαντείο του Απόλλωνος, παραβίασαν τα ιερά και έσπασαν τον Ιερό Σύνδεσμο. Αυτός ο Ιερός Σύνδεσμος ήταν η Ιερή Τρισυπόστατη Θεϊκή ενότητα. 
Θεός ήταν το Φως, που ερχόταν από την ίδια Ουράνια Πηγή, όπου κι αν βρίσκονταν τα ιερά Του Ήλιου Θεού!!! Κι αυτά ήταν 8!!! Αργότερα έγιναν 16, διότι προστέθηκαν άλλα 8, των οποίων το Φως ερχόταν από τη Σελήνη. Έτσι δημιουργήθηκε το Ιερό του 16άκτινου Ιερού Συμβόλου Μύησης για όσους ήταν ικανοί να το κατέχουν!..
Η Έλευσις του Ε ταυτίστηκε με το Φως του Ήλιου και της Σελήνης κι αποτέλεσε τον Ενωτικό τρόπο λατρείας του Θεού, μαζί με τις ενέργειες ως μορφές (ονόματα θεών) που αποτελούσαν τις βαθμίδες Μύησης του συμμετέχοντος ανθρώπου με τη θέλησή του. Η ικανότητά του και η πλήρης ταύτισή του με το πλήθος των Αρετών οι οποίες γίνονταν τρόπος ζωής του και κατανόησης όλων των ιερών Ρητών, τα οποία είχαν αναρτηθεί στο Ιερό των Δελφών, αποτελούσαν την Ιερή Μύηση, για να κατακτήσει κάποιος το πρώτο Ιερό Ε, και στη συνέχεια ν΄ αποκτήσει το σύμβολο  της 1ης Τετρακτύος και να φτάσει στην τελική Μύηση που ήταν ο 16άκτινος Ήλιος όλων των Ιερών! 
Η απορία μου είναι η εξής:
Ο Μέγας Αλέξανδρος είχε φτάσει άραγε σε αυτήν την Υπέρτατη Ιερή Μύηση;
Ο Ερμής ο Τρισμέγιστος είχε τον τίτλο 3 φορές Μέγιστος κι όχι απλά Μέγας!!!
Το Ε της Ιερής Μύησης, αποτελεί και Λόγο ιερό Ένωσης κι ήταν Ιερό Σύμβολο του Ιερού Γάμου ενός άντρα με μια γυναίκα!!!Οι έχοντες την πλήρη γνώση του "εγώ" τους, δηλαδή οι γνωρίζοντες καλά ΤΟ ΓΝΏΘΙ ΣΑΥΤΟΝ και το ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ, συνηγορούσε στην Ένωσή τους με Γάμο, ενώπιον του Θεού του Φωτός και της Αρμονίας, σύμφωνα με τους Πυθαγόρειους!!!
...Ως του Ορφέως δεξάμενος το Ουράνιο Κήρυγμα συνέστιος εχρημάτισας και των γήινων υπέτερος και πλήρης ελλάμψεως προήγαγες Προμηθεί σεσωσμένους, τω λόγω σου, πλείστους πανίερε. Δια τούτο, Πυθαγόρα τρισμάκαρ, εκτελούντες σου την μνήμην, τους σους αγώνας φεραίρομεν!!!
...(συνεχίζεται)

 © Nότα Κυμοθόη 




Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

"ΤΕΡΠΑΝΔΡΟΣ ΠΑΤΗΡ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ " Γράφει η Νότα Κυμοθόη

ΤΕΡΠΑΝΔΡΟΣ ΠΑΤΗΡ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
Γράφει η Νότα Κυμοθόη

Ο Τέρπανδρος, ήταν Έλλην από το νησί της Λέσβου. Γεννήθηκε στην Άντισσα το 712 π. Χ., μιας σημαντικής αρχαίας πόλης, κοντά στη σημερινή μικρή πόλη με το ίδιο όνομα. Ορεινή περιοχή, επάνω σε μια ηφαιστειογενή πλαγιά χτισμένη, με θέα την απέναντι αρχαία Τροία.
Ο Τέρπανδρος, από τα ακούσματα των ήχων στο μέρος όπου γεννήθηκε, εργάστηκε διαμορφώνοντας ήχους μέσα από φυσικά υλικά. Έτσι οι ήχοι της φύσης διαμορφώθηκαν κι αναπτύχθηκαν σε ήχους μουσικής κλίμακας. Πήγε ως το Μαντείο των Δελφών προσκυνητής του Απόλλωνος ζητώντας χρησμό από την Πυθία, γιαυτό που έκανε. Η Πυθία τον συμβούλεψε να πάει στη Σπάρτη και να θεραπεύσει με τους ήχους της μουσικής του, τους κατοίκους που είχαν ξεσηκωθεί και μάχονταν μεταξύ τους. Πήγε την περίοδο διεξαγωγής του 2ου Μεσσηνιακού πολέμου μεταξύ Μεσσηνίων και Σπαρτιατών. 
Έλαβε μέρος στα Κάρνεια με τη λύρα του και πήρε το πρώτο βραβείο. Ακολούθησαν πολλές βραβεύσεις του και τιμήθηκε 4 φορές στα Πύθια. Πρόσθεσε στη λύρα 2 χορδές και την έκανε 7άχορδη κι επινόησε, πρώτος την βάρβιτο, ένα παρόμοιο μουσικό όργανο με τη λύρα. Η βάρβιτος ήταν το αγαπημένο μουσικό όργανο του Τέρπανδρου κι όλων των Ποιητών και Μουσικών (Αλκαίος, Σαπφώ, Ανακραίων) στη Λέσβο και ο Τέρπανδος το τίμησε ιδιαίτερα, ίσως γι΄ αυτό θεωρείται πως ο ίδιος το επινόησε. Αποτελεί το καθιερωμένο μουσικό όργανο της μουσικής σχολής της Λέσβου στην αρχαιότητα.
Η 7άχορδη λύρα δημιουργήθηκε αφού πρόσθεσε τα Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ του ελληνικού αλφαβήτου δημιουργώντας μουσική γραφή, την οποία ονόμασε "συνημμένη" και Νόμους μουσικής, τους οποίους θεμελίωσε προς τιμήν του προστάτη του Απόλλωνος.
Ο Τέρπανδρος με την συνημμένη του είχε φτάσει ως το Ιόνιο Πέλαγος, στην περιοχή της Πρέβεζας, οπου άφησε την τελευταία του πνοή το 645 π. Χ.
Ας ευχαριστήσουμε ιδιαίτερα τον Έλληνα Τέρπανδρο, πατέρα της Μουσικής, γιατί έως τις ημέρες μας φτάνει η σοφία κι ευλογία, που δέχτηκε από τον Απόλλωνα.
Η μουσική στην περιοχή των νησιών του Ιονίου και στην απέναντι πλευρά της Ιταλίας, έχει θεμέλια από τον Τέρπανδρο. 



Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

Νότα Κυμοθόη "ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ" με Ποίηση

                                                      φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη

Νότα Κυμοθόη "ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ" με Ποίηση

Η φύση ποιεί κι η πλάση όλη χαίρεται!!!Καλό μήνα με Ποίηση!!!

"Μικρά δοξαστικά στον ήλιο"
Σε είπα, σε δόξασα. Μου εδόθη μια ιδιαίτερη,
μια άλλη φωνή, που θαρρώ πως δεν είναι
μόνο δική μου. Οι χορδές των φωνών
όλων των έμβιων πλασμάτων της γης
διακλαδίζονται μέσα της. 
                                     Με την ίδια,
τη μια τούτη φωνή, σε υμνούν
σευμνούμε όλα μαζί.
Νικηφόρος Βρεττάκος, Ηλιακός Λύχνος

"Αειθαλές"
Σύνολο αμάραντο
Αμαρτωλό κι άχραντο
Σε κοσμοβριθή
της μνήμης φυτώρια.
Μετάνοια μαζί κι αναπόληση
η νιότη μας παραμένει.
Γ.Σ.Πατριαρχέα, Ήχων Συμφυή Χαριστήρια, 1994

"Εσύ, Εγώ και Κάτι"
Δός μου το χέρι σου και πάμε, αγαπημένη
Κι όπου μας βγάλει της ζωής το μονοπάτι:
-Είτε σ΄αθώρητο κι ολόφωτο παλάτι
είτε σ΄ανίσκιωτη καλύβα ερειπωμένη...
Ν. Ακταίος, Ίμεροι, 1943

"Αμοργός"
Τι να μου κάμει η σταλαγματιά που λάμπει στο μέτωπό σου;
Το ξέρω μέσα στα μάτια σου έγραψε ο κεραυνός τ΄ όνομά του
Το ξέρω μέσα στα μάτια σου έχτυσε ένας αητός τη φωλιά του
Μα εδώ, στην όχτη την υγρή μόνο ένας δρόμος υπάρχει
Μόνο ένας δρόμος απατηλός και πρέπει να τον περάσεις...
...Άνθη πουλιά ελάφια
Να πιάσεις από τα λουριά του Αχιλλέα τ΄άλογα
Αντί να κάθεσαι βουβή τον ποταμό να μαλώνεις
Πάρ΄τη σημαία της ζωής να σαβανώσεις το θάνατο
Κι ας μη λυγίσει η καρδιά σου
Με το τραγούδι των ληστών στα δάση των αρωμάτων
Με το μαχαίρι ενός καημού στα μάγουλα της ελπίδας
Με το μαράζι μιας άνοιξης στα φυλλοκάρδια του γκιώνη
Φτάνει ένα αλέτρι να βρεθεί κι ένα δρεπάνι κοφτερό σ΄ένα χαρούμενο χέρι
Φτάνει ν΄ανθίσει μόνο...
Νίκος Γκάτσος, Αμοργός 1990

"Ηλιογέννηση σε τρεις χρόνους"
1
Άκουσα χαράματα στα λιβάδια
τα μουγγανητά των αγελάδων,
στους ποταμούς τραγουδιστά νερά
και στων δασών τη σκιερή δροσιά
την αγράμπελη να ψάχνει για το φως
ανήσυχη απ΄τω πουλιών τα φτερουγίσματα.
...
11
Ω! Ποιητή των λιβαδιών
απ΄των παιδιών τα ονείρατα
έλα κι απίθωσε στο πανέρι μου
τα μυρωμένα σου λουλούδια.
Ω! Ποιητή των ουρανών
απ΄ του κόσμου τα θαύματα
έλα κι απίθωσε στο λόγο μου
τις μελωδίες των αγγέλων.
Ω! Ποιητή της χαράς
απ΄ των ανθρώπων τους πόθους
έλα κι απίθωσε στην παλάμη μου
την απλοχεριά του ήλιου
Κι αδιάκοπα βύθισέ με στην απεραντοσύνη
το άγγιγμα των Κόσμων Σου να ρέω.

Απ΄ της καρδιάς μου την πλημμύρα
το Φως μοιράζω αντίδωρο, για τα παιδιά σου.
Νότα Κυμοθόη, Φως και Σκοτάδι, εκδόσεις Διογένης 1990



Από την όμορφη Αθήνα, με αγάπη για όλους και όλες που  αγαπούν την Ελλάδα και τιμούν με σεβασμό το "Ελληνικό Πνεύμα"των δημιουργών της Ποίησης και του ελληνικού Λόγου, των γνήσιων Ποιητών και Ποιητριών της!!!
Γράφω:
 "Άλιος Λόγος Φάος ΆΛιος Βάση Ηλίου Τετρακτύς Ανθρώπων Ροή Ιώνων Όλα, Ελεύσεως Ύπαρξη Χριστέ Άλιε Ροή Ιώνων Σωτήρια Τετρακτύ Όλον Όλων, Νους όλων τετρακτύς άλιος Κύριος υπαρκτός μήτρα όλων θεός όλων ήλιε."
Στο οπισθόφυλο του νέου μου βιβλίου "Το Λ των λέξεων και του Λόγου", εκδόσεις "Οι Αινιάνες", 2017




(Η Ποίηση των Ποιητών και όλα τα κείμενα έχουν Πνευματικά δικαιώματα κι είναι από βιβλία που έχουν εκδοθεί. Οι φωτογραφίες ανήκουν στη Νότα Κυμοθόη)

Παρασκευή, 31 Μαρτίου 2017

Νότα Κυμοθόη "Λέλα Καραγιάννη" Ποίηση

φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη
Νότα Κυμοθόη
"Λέλα Καραγιάννη"
Ποίηση

Σκονισμένες δεν είναι οι λέξεις οι λευκές
γιατί πιο ξέξασπρες δε γράφονται επάνω σε λευκό
των αγαλμάτων μάρμαρο για τον πολιτισμό...
Κροταλίζουν σιωπές πολλές στην ταραγμένη πόλη...
Σωροί και φόβος απ΄ το παρελθόν, σαπίζουν απ΄το μισεμό.

Αν της Αντίστασης η δράση έχει μ΄αίμα γραφτεί
για όσους έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία...
Αν κάποιοι ακόμα αμφιβάλλουν για τον αγώνα τους αυτό
και δεν κατανοούν το δικό τους "φασισμό"
τι θέλουν άραγε ως αποκεφαλιστές να πουν
σε διαβάτες,  οπού αμέριμνοι περνούν
και το ακέφαλο άγαλμα της Λέλας Καραγιάννη
θωρούν σκεφτικοί και σιωπούν;

Αλλ΄ τα σημάδια στην κρύα όψη της σφαγής
εκεί οπού του αποκεφαλισμού της η γραμμή, σημαδεύει ουρανό
κι ως φαίνεται της νεραντζιάς και του Μουσείου η πίσω όψη
θα θυμηθούν καταστροφές; Και ποία άραγε τυραννία;

Στις νεραντζιές ανάμεσα, τώρ΄ ακέφαλο σώμα στέκει
ενώ στα κράσπεδα του Πολυτεχνείου άνθρωποι ως πτώματα
ακόμα "ψωμί" γυρεύουν με χέρια λερωμένα κι απλωμένα
και πρόσωπα ωχρά περνούν αδιάφορα μ΄ έναν κόμπο στο λαιμό
από μαντήλια πνιγμένα ουσίες χημικές και δακρυγόνα
μέσα σε μια θλίψη άσπλαχνα περαστική ως σκυλί
αδέσποτο όπως...κάποιων ανθρώπων οι σκιές εκεί
παραίσθηση ν΄ ανασαίνουν στης γης της λερής
συνθήματα σε τοίχους με γραφές παρανοϊκές
ή μήπως όχι; Σώμα ακέφαλο σαν παλούκι μένει ορθό
για τις αλήθειες επάνω σε βωμό ή σε σωρό από φωτιά
ονείρων, οπού είχαν κάποτε παιδιά, με σφιγμένη γροθιά...

Κι αν πέρασε καιρός, στης χώρας τα στενά, οπού είναι σκοτεινά
Κι αν η αλήθεια, έναν λαό ελληνικό ακόμα τυραννά
με αριθμούς, μνημόνια και πράξεις άνομες Ελλήνων...
Η Ποίηση, θα έχει λόγο για να πει, σε όσους κάθονται εδώ κι εκεί
δίχως να έχουν γνώση και μνήμη πολιτική και ιστορική
ενός λαού ελληνικού, οπού με δόλο του ριμάζουν* τη ζωή.

σημείωση: 
*ριμάζουν κι όχι ρημάζουν, γράφοντας το  "η" με "ι" γιατί κι αυτό το έκοψαν στη μέση, οι ίδιοι αποκεφαλιστές...

© Νότα Κυμοθόη

Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017

Νότα Κυμοθόη "Το Λ των λέξων και του Λόγου" ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΝΕΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

            Νότα Κυμοθόη "Το Λ των λέξεων και του Λόγου"
                           ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΝΕΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
                          ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ
Λαμβάνουμε την τιμή να σας προσκαλέσουμε στην εκδήλωση παρουσίασης του νέου βιβλίου της Νότας Κυμοθόη "Το Λ των λέξεων και του Λόγου" από τον Εκπολιτιστικό Επιμορφωτικό Σύλλογο Υπαταίων "Οι Αινιάνες", που θα γίνει τη Δευτέρα 13 Μαρτίου στις 6.30 μ.μ., στην αίθουσα Εικαστικών Καλλιτεχνών Ελλάδος "ο Απελλής", πλατεία Καρύτση 3, ημιόροφος.
ΟΜΙΛΗΤΕΣ:
*Καίτη Τύμη, ζωγράφος, ποιήτρια και Πρόεδρος του Συλλόγου Εικαστικών Καλλιτεχνών Ελλάδος "ο Απελλής"
*Μαρία Λαϊνά, εκδότης, Πρόεδρος του Εκπολιτιστικού Επιμορφωτικού Συλλόγου Υπαταίων "Οι Αινιάνες"
*Νότα Κυμοθόη, Λογοτέχνις, Εικαστικός και συγγραφέας του βιβλίου
*Αδριανός Γκιζέλης, ηθοποιός

Η Νότα Κυμοθόη υπογράφει το νέο της βιβλίο
Ο χορογράφος Κωνσταντίνος Γαρούφαλης παίζει φλάουτο
Ο Επιμορφωτικός Εικαστικός Σύλλογος Υπαταίων "Οι Αινιάνες" προσφέρουν κεράσματα

                                     Σας περιμένουμε
                                                    !!!
                                                    

Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

Νότα Κυμοθόη "Ελλάδα"

φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη (ανήκει)

Νότα Κυμοθόη "Ελλάδα"
Η γη και η πατρίδα, ο τόπος μας κι ο χώρος μας, αυτήν, οπού αγαπήσαμε κι αγάπησε όλος ο πλανήτης, αλλιώς, πως εξηγείται ο απειράριθμος ρυθμός των επισκεπτών τόσα και τόσα χρόνια από όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη μας; 
Κι αν οι κάποιες εικόνες φαίνονται στα μάτια μας ωραίες, είναι η ωραιότερη, της πόλης η πλευρά, οπού κρατά την ομορφιά της ακόμα και μέσα στα ερείπια με πείσμα, για την αλήθεια που προσπαθεί στον ήλιο να τη δεις...Και θα τη δεις, όταν το όλο φως τα μάτια σου δε θα πληγώνει, αλλά θα λες "ευχαριστώ" για την ομορφιά που μέσα της υπάρχεις, αλλά δε σέβεσαι θνητέ...παρά έχεις αλλού το νου σου κι είναι θολωμένος με λάθος ιδέες και ιστορίες άλλων και...Τι να πω βρε...νεοέλληνα ημιμαθή, οπού με κομποσκοίνια προσπαθείς, από την όλη αλήθεια σου ν΄απαλλαγείς;